De ongeschiktheid om een voertuig te besturen: wat houdt artikel 42 Wegverkeerswet precies in?
In het wegverkeersrecht wordt voor heel wat inbreuken voorzien in een geldboete of een rijverbod.
Naast het klassieke rijverbod dat door de politierechter kan worden opgelegd, wordt ook steeds vaker gebruik gemaakt van artikel 42 van de Wegverkeerswet.
Dit artikel voorziet in een verbod om een voertuig te besturen wegens een geestelijke of lichamelijke ongeschiktheid.
In tegenstelling tot een klassiek rijverbod gaat het hierbij niet om een straf, maar om een beveiligingsmaatregel.
De bestuurder wordt bij het opleggen van dergelijke maatregel, vaak omwille van een alcohol- of drugsproblematiek, onmiddellijk uit het verkeer gehaald.
De rijongeschiktheid op basis van artikel 42 gaat onmiddellijk in vanaf de uitspraak door de politierechter.
Tegen deze maatregel kan geen schorsend hoger beroep worden ingesteld, wat impliceert dat de maatregel blijft gelden zolang er geen afwijkende uitspraak in hoger beroep is tussen gekomen.
Gezien een beroepsprocedure in de meeste gevallen minstens 9-12 maanden in beslag neemt, blijft de rijongeschiktheid dus voor deze periode gelden.
Dit betekent echter niet dat er geen mogelijkheden bestaan om een einde te maken aan de rijongeschiktheid.
Overeenkomstig artikel 44 van de Wegverkeerswet kan namelijk een verzoekschrift tot opheffing van de beveiligingsmaatregel worden neergelegd.
Dit kan ten vroegste zes maanden na de uitspraak door de politierechter.
Het is vervolgens aan de betrokkene om aan te tonen dat hij/zij opnieuw geschikt is om een voertuig te besturen.
In de praktijk verwacht de politierechtbank daarbij steeds vaker een haaranalyse waaruit blijkt dat gedurende een periode van minstens 6 maanden geen drugs of alcohol werden gebruikt.
Werd u gedagvaard om te verschijnen voor de politierechtbank of heeft u vragen over een verzoekschrift op basis van artikel 44 van de Wegverkeerswet? Neem gerust contact op met Akurad Advocaten via info@akurad.be of telefonisch op 051 20 30 51.